Абдурахим Нобиев пераадолеў больш за тры тысячы кіламетраў, каб пабываць на брацкай магіле ў Рамонском раёне, дзе пахаваны яго бацька

Пакланіцца магіле бацькі ён марыў 70 гадоў.

Учора, 16 верасня, у Рамон з далёкага таджыкскага горада Худжанд, былы Лининабад, прыехаў Абдурахим Нобиев, каб пакланіцца магіле бацькі, які загінуў у гады Вялікай Айчыннай вайны і пахаванага на варонежскай зямлі.

Нобий Султанаў памёр у адным з шпіталяў Бярозаўскага, цяпер Рамонского, раёна пасля ранення, якое ён атрымаў у ліпені 1943 гады ў баях за Варонеж. Пра тое, што ён загінуў, родныя даведаліся з ліста начальніка шпіталя. Па даўняй таджыкскай традыцыі імя загінулага байца становіцца прозвішчам яго сына. Трохгадовы Абдурахим Султанаў стаў Нобиевым.

За 70 гадоў лісток з паведамленнем пра тое, што Нобий Султанаў пахаваны ў брацкай магіле ў Варонежскай вобласці, не раз знікаў. Але Абдурахим заўсёды адшукваў яго, не губляючы надзеі пакланіцца магіле бацькі. І вось мара яго спраўдзілася.

Пераадолець больш за тры тысячы кіламетраў Абдурахиму Нобиеву дапамог Сагдыйскай абласны ваенны камісарыят рэспублікі Таджыкістан, які праз ваеннага камісара Варонежскай вобласці звязаўся з адміністрацыяй Рамонского гарадскога паселішча, сабраў грошы на квіткі.

Нягледзячы на ​​зарадзілі з раніцы дождж сустрэча атрымалася вельмі цёплай. Гасцей з Таджыкістана - Абдурахима і яго ўнука Нобия - прама ад аўтавакзала даставілі ў пасёлак Бор. Тут размяшчаўся ў гады Вялікай Айчыннай шпіталь, тут жа знаходзіцца і братэрская магіла, дзе чырвонаармеец Султанаў знайшоў вечны спакой.

Ля абеліска, пад якім спачываюць астанкі бацькі, стары стаў на калені і памаліўся. Ён паскардзіўся, што няма на памятных дошках дарагога імя. Прадстаўнікі пасялковай адміністрацыі запэўнілі гасцей, што яна з'явіцца пасля завяршэння рэканструкцыі мемарыяла. Абдурахим Нобиевич папрасіў паведаміць яму пра гэта: «Толькі тады быў абавязаны перад бацькам будзе выкананы».