Абаронца Сталінграда з Паўлоўскага раёна сустрэўся ў Венгрыі з былым ворагам

Якаў балг з Ливенки ўпершыню за 68 гадоў распавёў аб гэтай нечаканай сустрэчы.

Справа была ў Будапешце ў канцы Вялікай Айчыннай вайны. Савецкія салдаты размясціліся на кватэры ў аднаногі мадзьяры.

Гаспадар жылля не без шкадавання прызнаўся, што ваяваў на баку фашыстаў. Раненне, з-за якога ён страціў канечнасць, атрымаў блізу горада Паўлоўская Варонежскай вобласці, калі ў чарговы раз вёз снарады для абстрэлаў у раён Белогорье. І аднаму Богу вядома, што адчуваў гэты няшчасны, калі ўбачыў у сваім доме салдата з той самай Паўлоўскай зямлі, салдата арміі-пераможцы.

Якаў Цімафеевіч балг быў ваенным сувязістам, прызываўся ў 1941 годзе на Далёкі Ўсход. Удзельнічаў у абароне Сталінграда, ваяваў на Арлоўскай-Курскай дузе, на Дняпры, у 1943 г. атрымаў сур'ёзнае раненне. Пешшу прайшоў усю Еўропу, браў Будапешт, два гады пасля вайны нёс службу ў Румыніі. Перамогу сустрэў у Аўстрыі, у 70 км ад Вены. Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны І ступені, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, медалямі "За абарону Сталінграда», «За перамогу над Германіяй", "За ўзяцце Будапешта». Узнагароджаны медалём «Ветэран працы».

- Калі мы з калегамі пачулі пра сустрэчу на Эльбе, то паспяшаліся туды, - успамінае інвалід Вялікай Айчыннай вайны. - У моста сустракаліся з амерыканскімі салдатамі, нашымі саюзьнікамі. Потым яны нанеслі ў нашу частку візіт у адказ.

Вярнуўся Якаў ў родную Ливенку ў красавіку 1947 гады. У 1948 годзе уладкаваўся на калгасную пчальнік і ў тым жа годзе ажаніўся. Пражыў са сваёй жонкай Марыяй шчаслівых 56 гадоў, разам выхавалі траіх дзяцей. Дачка Валянціна сёння жыве з бацькам у Ливенке, акружаючы яго любоўю і клопатам. У іх гасціннай хаце вельмі ўтульна, светла і пахне свежым мёдам.