Каширцы прайшлі хросным ходам 12 кіламетраў

У ім узялі ўдзел ўнукі ураджэнкі Кашырскага, святой пакутніцы Наталлі Силуяновой.

У гэтым годзе каширцы не парушылі традыцыю і пасля 12 ліпеня Боскай літургіі і набажэнства, якія здзейсніў настаяцель храма ў гонар Пакрова Прасвятой Багародзіцы протаіерэй Стэфан Некрылов, выйшлі на хросны ход.

Ён штогод праводзіцца ў раённым цэнтры 12 ліпеня ў памяць святых апосталаў Пятра і Паўла.

У сваім пастырскім слове бацька Стэфан нагадаў вернікам, што як калісьці святыя апосталы Пётр і Павел прапаведавалі хрысціянства, так і хрэсны ход у памяць апосталаў з'яўляецца пропаведдзю праваслаўнай веры.

Не гледзячы на ​​гарачы дзень, з царкоўнымі сьпевамі вернікі прайшлі амаль 12 кіламетраў. Дарога пралягала па вуліцах ІІІ-га Інтэрнацыяналу, Маслава, 9 студзеня, Брацкай, Савецкай, Алімпійскай і Пралетарскай.

Абраз «Сабор Найсвяцейшай Багародзіцы» неслі цяперашнія выхаванцы кадэцкага класа Кашырскі сярэдняй школы разам з казакамі Аляксандрам Бударын і Назараў Режеповым. У свой час яны таксама вучыліся ў кадэцкім класе, як і казакі Дзяніс Грачоў і Данііл Галушка, якія неслі харугвы. А кадэт Павел Пазнякоў 12 ліпеня святкаваў дзень анёла. Ён ішоў па з абразом святых апосталаў Пятра і Паўла,

Другі год на хросны ход выносяць з храма абраз святой пакутніцы Наталлі Силуяновой, ураджэнкі вёскі Кашырская, прылічанай да ліку святых новапакутнікаў і вызнаўцаў расійскіх. Абраз ахвяравалі храм сваякі святой пакутніцы. Да арышту пакутніца Наталля хадзіла на Набажэнствы ў Пакроўскі храм. Цяпер вернікі ў малітве прасілі яе хадайніцтва перад Богам за ўсю Кашырскі зямлю.

Наталля нарадзіла трох дачок і сына. Васіль нарадзіўся ўжо ў турме, а потым немаўля ўзяла на выхаванне маці пакутніцы, але хлопчык, ці пражыўшы і васьмі гадоў, памёр ад дызентэрыі і пахаваны на могілках на тэрыторыі ТАА «Перамога» ў Кашырскай. З трох дачок зараз жывыя Марыя і Надзея. Старэйшая Ганна памерла ў мінулым годзе. На хрэсны ход прыехалі яе дачкі Ніна і Таццяна, сыны Аляксандр і Генадзь.

У савецкі час у гэтай сям'і баяліся нават думаць, а не тое, што казаць аб тым, што іх бабуля была рэпрэсавана і пацярпела за веру: яе расстралялі 11 студзеня 1942 года, які пахавалі ў агульнай невядомай магіле на тэрыторыі Карлаг.

Унук Наталлі Силуяновой - Аляксандр Мануковский - на сабе выпрабаваў наступствы гэтых рэпрэсій. Восенню 1980 года яго прызвалі служыць у погранвойска, а пасля «учебкі» нечакана, без усялякіх тлумачэнняў, адправілі ў стройбата. Пра прычыны такога пераводу ў гэтай сям'і маглі толькі здагадвацца.

12 ліпеня Аляксандр разам з братамі і сёстрамі нёс абраз славутай у хоры сьвятых роднай бабулі. Ён прызнаўся, што хвалюецца да слёз. А яго сястра Ніна Залатарова сказала: «Пакуль мы жывыя, будзем прыязджаць у Кашырская, тут жа нашы карані».

Разам са сваякамі пакутніцы Наталлі лёгка крочылі ў шляху і пажылыя людзі, і моладзь, і дзеці.

Не першы год удзельнічаюць у хросным ходзе намеснік кіраўніка адміністрацыі раёна Сяргей Литягин, атаман Свята-Пакроўскага хутара Сяргей Бараўлі, сям'я трэнера спецыялізаванага дзіцяча-юнацкага спартыўнага клуба «Перасвет», майстры спорту Савецкага Саюза па боксе Аляксандра Ухина, Даша Очнева з бабуляй Еўфрасінні Пержуковой і іншыя.

- Думала, што Даша стоміцца ​​на спякоце, - кажа Еўфрасіння Пержукова, - а яна з Божай дапамогай прайшла лёгка і парадавала мяне.